مدرسه روابط عمومی

وقتی روابط عمومی فلج می شود

مدرسه روابط عمومی: اگر چند سالی در روابط عمومی های کشور کار کرده باشید، حتما تجربه حضور در یکی دو بحران را کسب کرده اید. روابط عمومی دیگر نمی تواند پاسخ دهد. کاملا هنگ کرده و در بهت فرو رفته است.

بدترین موقعیت ها زمانی است که افرادی از بین رفته اند و هیچ کس پاسخگو نیست.

زلزله بم یا زلزله آذربایجان یا حادثه قطار نیشابور را به خاطر بیاورید. واقعا چه کسی باید پاسخ دهد؟

حقیقت اینجاست که وقتی بحران بسیار بزرگ است، دیگر روابط عمومی ارگانی که واقعا باید پاسخگو باشد، باید ساکت بنشیند، تا آنها که مسئولیت شان پس از بحران است پاسخگو باشند.

دقیقا این موقع است که روابط عمومی فلج می شود. چه می خواهد بگوید؟ می خواهد عذر خواهی کند؟ عذر خواهی کند که ارگان من باید یک سری استانداردها را اعمال می کرده و نکرده و حال این همه انسان بدلیل این سهل انگاری مرده اند!!!

باید سکوت کند و کار را به نهادهای پشتیبان و بشردوستانه بسپارد و تنها از روابط عمومی آن نهادها حمایت کند.

بگذارد که مردم متوجه نشوند که این اتفاق به دلیل سهل انگاری سازمان متبوعش افتاده و تنها خود را در غم و اندوه مردم شریک بداند و بس.

بگذریم که گاهی اوقات وقتی هواپیمایی سقوط می کند، روابط عمومی از تکنیک قربانی کردن استفاده می کند و آن هم کسی که مرده است یعنی خلبان را مقصر می داند.

در نهایت اگر چه روابط عمومی در هر نهادی بنا به بحران را به صورت اقتضایی مدیریت می کنند. اما فکر می کنم بهتر است کمی اخلاقی عمل کنیم. یا حداقل به این سو حرکت کنیم.

نوبت خواننده
نام شریفتان :
ایمیل : [پنهان میماند]
وب/وبلاگ :
سلام .وب زیبایی داری.خوشحال میشم ب وب من هم سر بزنی
شنبه 29 تیر 1392 ساعت 00:09
امتیاز: 0 0